dudaklarım ince bir çizgi, kafatasımdaki çalkalanan şeyin içinde, sol-bilişsel tarafında oyucu bir ağrı. bir elde sigara, birazcık daha fazla alkol olsaydı. kendi kokum, sıvıların kokusu, vücud sıvılarına sinmiş alkolün kokusu. devlet bizi, alkol vasıtasıyla mahvetmek istiyor. gayet boş, bomboş bir varoluş. anlamsız. ne farkederki? aynen aynı cümleleri öyle veya böyle daha önce de yazmıştın. "bazıları" demiştin hatırlarsan, "hep çemberler çizerler." aydınlanma dönemi batıya ilerlemeciliği getirmiştir, modern bilim gerizekalı newton'nun izinden gider. herşey ilerler; evet doğru, ama arada başladığı yere geri dönenleri kimse görmez.

benim gibi?